VAS

architecton 3

karton, acrylverf

Fotografie: Eva Veldhoen (1 en 3)
Film: Bernard Leupen

 

 

Een ontmoeting is uniek. Een verbinding geeft kracht. Een aanraking stelt gerust. Ieder mens is uniek. De emoties die ons drijven en die de interactie met de wereld om ons heen bepalen, zijn echter voor ons allemaal gelijk. In ons verlangen naar individualiteit en uniek-zijn vergeten we al snel dat we in essentie ook gelijk zijn. De polen wisselen elkaar voortdurend af.
Van een afstand lijken 150 identieke kwart cilinders in een heldere structuur geordend te zijn. Het werk is overwegend wit, waardoor de intensiteit en de kleur van het daglicht een grote invloed op het werk hebben. De gedraaide posities ten opzichte van elkaar maakt dat geen vlak dezelfde kleur zal hebben. Hard zomerlicht, laag en koel winterlicht, een wolk die voor de zon schuift, een mistige ochtend of een rode zonsondergang kleuren de cilinders bovendien iedere dag van het jaar verschillend. Zo zijn ze in vorm identiek, maar in de tijd telkens anders.
VAS lijkt zich te openen wanneer je dichterbij komt. De structuur verdwijnt en de binnenruimte blijkt een verzameling van unieke ontmoetingen en ruimtes die je de kracht van Verbinding, Aanraking en Samen-Zijn kunnen laten ervaren. Wanneer ze samen een geborgen ruimte afbakenen, nemen ze een zachte kleur aan. Wanneer ze zich samenvoegen tot een halve cilinder krijgen ze een hoogglans afwerking. Ze lijken de wereld in zich op te nemen. De intieme ruimte die ontstaat wanneer de bolle zijden elkaar raken, wordt oneindig en diep door een donkere aardetint.
Maar op het moment dat je er vlak boven staat, en de massa volledig transparant blijkt te zijn, komt de ervaring van de onderliggende structuur in al zijn kracht terug. Alles blijkt met elkaar verbonden te zijn.